Nederlanders maken zich zorgen over zorgfraude in de Wet langdurige zorg (Wlz) en vinden dat fraudeurs steviger moeten worden aangepakt. Dat blijkt uit recent onderzoek van PanelWizard onder ruim 1.100 Nederlanders. Tegelijkertijd is het vertrouwen beperkt dat zorgfraude momenteel voldoende wordt voorkomen en bestreden. Veel Nederlanders maken zich zorgen over de gevolgen voor kwetsbare mensen die afhankelijk zijn van langdurige zorg.
René Groot Koerkamp, directeur Menzis Zorgkantoor: "Zorgfraude wordt vaak gezien als een financieel probleem, maar de grootste slachtoffers zijn de cliënten die niet de zorg krijgen waarop zij recht hebben. Gelukkig zet de overgrote meerderheid van de zorgaanbieders zich iedere dag met hart en ziel in voor goede zorg. Maar iedere aanbieder die misbruik maakt van het systeem is er één te veel."
De onderzoeksresultaten laten zien dat Nederlanders fraudebestrijding niet alleen als een financieel vraagstuk zien. Ook de bescherming van kwetsbare cliënten, de beschikbaarheid van goede langdurige zorg en het vertrouwen in het zorgstelsel spelen een belangrijke rol. De uitkomsten wijzen op breed maatschappelijk draagvlak voor een steviger aanpak van fraude met meer preventieve maatregelen, waarbij proportionaliteit belangrijk blijft. Betrouwbare zorgaanbieders en cliënten die recht hebben op langdurige zorg mogen niet onnodig worden belast.
De mogelijke gevolgen voor cliënten staan centraal in het onderzoek. Driekwart van de respondenten (75%) is bezorgd of zeer bezorgd over de impact van zorgfraude op mensen die langdurige zorg nodig hebben. Ook denkt 75% dat zorggeld door fraude niet terechtkomt bij de mensen voor wie het bedoeld is. Daarnaast verwacht 66% dat het risico bestaat dat cliënten daardoor niet de juiste zorg ontvangen.
Controles van zorgaanbieders voordat ze zorg gaan leveren kunnen rekenen op brede steun. Zo vindt 82% van de respondenten dat zorgkantoren vooraf moeten kunnen onderzoeken of er bij zorgaanbieders risico's bestaan op fraude of betrokkenheid bij criminele netwerken, vergelijkbaar met de screening die gemeenten toepassen bij aanbieders binnen de Wmo en de Jeugdwet.